woensdag 16 oktober 2019

200 MylsSolo 2019


Woensdag 2 oktober 7u30, start 200 myls, Lelystad

Twee oktober was het eindelijk zover! De start van de 200 myls solo. Ik wil al een tijd graag deelnemen aan de single handed wedstrijd van 200 myls over het IJsselmeer, Wadden en Noordzee. Dit jaar is het er eindelijk van gekomen. Het hele jaar heeft in het teken gestaan van het wedstrijd klaar maken van de boot. Er is geïnvesteerd in 2 spinnakers, barberhaulers, keerblokken, en al het lopend wand om een spinnaker te kunnen hijsen en trimmen. Daarnaast zijn alle veiligheidsaspecten geupgrade: 2kg poederbussen, blusdeken, houtenklossen, gereedschap om de mast in nood los te kunnen knippen, een stormfok etc. Aan alle ORC eisen is voldaan. Het kost wat, maar dan heb je ook wat!

De weersvoorspellingen beloofden dat de wedstrijd nat, koud en heel winderig zou worden. Dankzij het cluster aan lagedrukgebieden dat de hele week overtrok, met als hoogtepunt Lorenzo op vrijdag, is die belofte volledig ingelost....
200 Myls Baan 4
De eerste dag, woensdag, was een dag vol extremen. Van een lekker zonnetje bij strak blauwe lucht en 9 knopen wind, naar felle buien met harde regen en windvlagen van dik over de 30 knopen. De buien bevatten ook stevige windschiftingen. Het was zaak deze buien goed te lezen en daar gebruik van te maken. Een goed voorbeeld hiervan is het aanzeilen van de KG18 in het 2e rak. Door de windschifting is de KG18 opeens bezeilbaar.

De track van de Only Fools Rush In.

De start

Het eerste rak was prachtig. Begon met rif 1 gestoken, maar na een half rak richting de KG18 kon dit rif eruit. Doordat het weer volledig was opgeklaard heb ik op het reach rak naar de EA1 de spinnaker gezet. Hiervan kreeg ik bij de EA1 nogal spijt.
Starten met een zonnetje op het water

Ronden van de KG18 met in de achtergrond de Zeilblij
Onderweg naar de EA1
Onderweg naar de EA1 begonnen er weer buien aan de horizon te verschijnen en trok de wind aan. De boot liep prachtig maar het binnenhalen van de spinnaker werd lastig. Bij het droppen van de spi kwam er een stevige windvlaag waardoor de autopilot het niet meer hield en de boot sterk oploefde. De spinnaker ving weer wind en zowel de loefschoot als de spival liepen vast. Feest dus. Schip ging overstag, spi in de mast, schip op de hand teruggestuurd en na veel moeite spi verder laten zakken, vrij van de boot.
Echter lag de spi toen achter de boot, als een waterzak voortgetrokken. In je eentje een waterzak van 50m2 naar binnentrekken is niet te doen. Net voordat ik de loefschoot helemaal los ging gooien, ving de de spinnakker wind en liep het grootste deel van het water uit de spinnaker. Ik kon de spi vervolgens via de spiegel relatief eenvoudig de kuip in hijsen. Snel de EA1 gerond en en koers gezet naar Sport H, met brandende spieren en hartslag 200.. Waar is de zuurstoftank als je hem nodig hebt..?
Feest op het water
Van EA1 naar Sport H ging als een speer. Constant tegen de 7 knopen aan. Ik twijfelde nog of een 1e rif een goed idee was. Het grootzeil heeft zijn beste tijd gehad en is nogal uitgezeild. Bij een stevige bries waait het zeil uit zijn lijken en veroorzaakt daarmee overbodige roerdruk en drag en kost dus snelheid. Na het ronden van de Sport H, was het rak voor de wind naar Sport I. Ik koos ervoor om even pauze te houden; koffie te drinken en een broodje te eten.

Even rusten voor het lange kruisrak van Sport I naar Enkhuizen. Bovendien vertrouwde ik de lucht niet. Achteraf erg blij met deze keuze. Onderweg naar Sport I zag ik in de verte een witgrijze gloed verschijnen en alle boten met spinnakers en gennakers zag ik vervolgens één voor één genadeloos uit het roer lopen. Op dat moment zijn meerdere zeilen gesneuveld.. Ik heb vervolgens zo snel mogelijk een half rif gezet en voordat ik klaar was kwam de wind al opzetten. Hangend aan het roer was de windvlaag zo heftig dat de boot toch uit het roer liep.

Storm

Na een paar minuten was de bui weer overgetrokken en kon boei Sport I gerond worden. De wind was weer aangetrokken en het 1e rif kwam goed van pas. De koers naar de KG18 was net bezeild. In de verte zag ik schepen andere koersen varen, platslaan, uit het roer lopen en snel een 2e rif zetten. Dus ik wist dat er 'shit' aan zat te komen.

Doordat de meeste buien nogal van korte duur waren besloot ik met 1e rif verder te varen en de bui vervolgens uit te zingen. Toen ik vlakbij de EA2 was begon het feest. Er stond van het ene op het andere moment opeens 30+ knopen wind over het dek, water tot aan de ramen en een klapperend grootzeil om zoveel mogelijk druk te lozen. Met 2 grote knallen ging er vervolgens vanalles mis.
Eerst knalde het 1e rif eruit..

Vervolgens brak er een harpje van de genuaval.

Ondertussen kwam het veld voorbij geraasd..
Pas na 45 minuten lukte het om met de spival de HA weer te hijsen (ongeveer).


eindelijke HA erop en 2e rif in grootzeil. Er kon weer vaart gemaakt worden

Eerst knalde het blok van de giek dat het 1e rif fixeert en nog voordat ik het 2e rif kon zetten kwam met een grote knal de fok naar beneden. Het harpje aan de bovenste wartel brak.. mijn weg vervolgt op het grootzeil, dat door het geïmproviseerde 1e rif er als een vaatdoek opstond, Na 45 minuten ging de wind iets liggen en kon ik na 3 pogingen de HA met de spival hijsen. Pas toen kon ik het 2e rif zetten en kon ik weer met normale snelheid naar Enkhuizen varen. Helaas was toen al een een behoorlijk deel van de vloot me voorbij gevaren.

Reparaties

In Enkhuizen ging het passeren van de sluis vervolgens soepel en even na half 5 voer ik de Compagniehaven in. Snel aangelegd en nog net op tijd bij Joosten Watersport naar binnen gerend om nieuwe harpjes te scoren. Gelukkig was ik niet de enige 200myls zeiler in de Compagniehaven. Ik vond 2 man bereid om me in de mast te hijsen. Met knikkende knieën, de mast stevig knuffelend werd ik omhoog gehesen en mee terug kwam de genuaval. Vervolgens was het 2 minuten werk om het harpje te vervangen en de HA weer te hijsen. Klus 1 gedaan.

Tijdens het zeilen was het me al opgevallen dat er water en olie of diesel door zich door de boot verspreide. Dat viel me op doordat de boot van binnen spekglad geworden was. Toen ik, tussen de buien, snel naar binnen vloog om wat te eten en drinken te pakken gleed ik bijna tot aan de punt van de boot door... Het was echt overal te terecht gekomen. Onder de banken, onder de vloer en tegelijkertijd was het in alles getrokken wat het tegenkwam. Eten, zeilen, touwen en niet in het minst mijn kleding... Na een lekker rondje vloeken aan het werk gegaan en in een klein uur de ergste troep opgeruimd, schoongemaakt en vervolgens droog. Klus 2 ook geklaard. 

Eindelijk kon ik met de andere mannen genieten van een goede maaltijd in de Mastenbar. Dit was een prima avond om alle sterke verhalen van de dag en de plannen voor komende dagen te bespreken.

De aftocht naar Lemmer

Doordat de vorige dag de tocht iets eerder geëindigd was, was het belangrijk de volgende dag een lange dag te varen. De voorspellingen waren ideaal: een droge en zonnige dag gecombineerd met een windje 3/4 uit het Noordwesten. Dus om 6u30 voeren mijn buurman en ik uit richting de KG boei om daar het eerste rak naar de SB40 boei, bij Lemmer, te zeilen.

Omdat ik zeker wilde zijn dat de lekkage over was keek ik onder de motor of het daar nu droog gebleven is tijdens het motoren naar de KG. Tot mijn diepe chagarijn stond daar weer een kleine liter diesel onder de motor. Terwijl de boot op de automaat stond, het schip zichzelf zeilde en ik elke paar minuten naar buiten ging om de omgeving te scannen, de stinkboel wederom schoongemaakt en gezocht naar de lekkage. In de schemering en met behulp van een paar stevige lampen was de boosdoener snel gevonden. De brandstoffilter lekte als een paar dagen niet gemolken melkkoe. En als ik de motor startte spoot de diesel in de rondte. Dit was duidelijk, zo doorvaren is geen optie.

Het aandraaien van de ring lost het probleem helaas niet op. En ik vermoed zelfs dat de schroefdraad kapot is. Ik bel de jachtservice Zuiderbaan en een vriendelijke Fries vertelt me dat ze me graag verder helpen. Ik zeil de boot tot aan de steiger en wordt daar opgevangen door een monteur. Hij bekijkt direct de brandstoffilter en mijn vermoeden blijkt correct. De schroefdraad is inderdaad kapot.

Het vervelende nieuws is dat deze niet op de plank ligt. Het goede nieuws: om 8u s ochtends de volgende dag kan ie geplaatst worden. Ik kies ervoor om te blijven liggen en te wachten tot 8u. Het risico is aanwezig dat ik dan langer dan 24u gerust heb, maar dat risico neem ik. De rest van de dag beslaat uit dutjes, een ijsje eten en nog meer diesel resten opruimen..


De boosdoener

Naar huis

De volgende dag om 8u15 staat de monteur naast de boot met een nieuwe dieselfilter in de hand. Na 15 minuten knutselen zit de nieuwe filter erin en is alles netjes aangesloten. Ik neem afscheid van de heren en vervolg mijn weg vol gas. Helaas kom ik 10 minuten te laat aan bij de SB40 en zit voor mij de 200 myls er voor dit jaar op.

Hoewel ik stevig baal van het vroegtijdig afhaken, waren het een paar mooie dagen. Het is zaak om steeds een oplossing te vinden en door te zetten. En het aangename is dat iedereen die aan deze wedstrijd meedoet soortgelijke tegenslagen en uitdagingen tegenkomt. En dat verbroederd. Volgend jaar ben ik er weer bij! En met een vers setje zeilen en een goede ervaring rijker. 

Ik vervolg mijn weg richting Ketelhaven. Het was die dag 9 graden, windkracht 5 en met constante regen. Bibberend achter de buiskap naar huis gezeild. Daar de spullen opgeruimd, met dasty nogmaals de boot schoongemaakt en alle netjes te drogen opgehangen in de boot. Klaar voor een nieuwe tocht!


nat.


donderdag 25 juli 2019

Een nieuwe buiskap... Deel 2

Na veel contact met de zeilmaker over de onvolkomenheden vd buiskap en evenveel niet nagekomen beloftes was ik t zat. Ik heb de naad laten stikken door Skipsails en vervolgens de buiskap zelf op de boot gezet. (Volgens Skip Sails was er geen er aan te behalen. Wat ik uiteraard noet met ze eens was en ben.)

Doordat de zeilmaker al de buttons in de kap geslagen had, was ik gedwongen de bevestigingspunten te verplaatsen. Omdat ik niet alle punten wilde verplaatsen is het eindresultaat een (acceptabel) compromis geworden. Uiteindelijk heb ik 4 punten aan beide zijden verplaatst en de oude gaten met epoxy dichtgesmeerd.

Je kan het je bij deze hitte bijna niet voorstellen, maar zodra het weer Nederlands weer wordt kunnen we comfortabel schuilen achter de kap.





zaterdag 8 juni 2019

Only Fools Rush In

De eerste post in de blog ging al over de gekozen naam. Echter is het aanbrengen van de naam iets wat je typisch doet in de winterstalling. Zo gezegd, zo gedikkie daan.

De boot was er mat geworden, dus 3 dagen matteren, polijsten en waxen, gevolgd door 3 weken spierpijn om haar weer terug te brengen naar oude glorie.

Geen spiegel meer nodig om je haar te kammen!

Daarna de naam aangebracht op de romp. Er stond ook een blauwe lijn in de planning, maar deze lijn kregen we niet goed uitgelijnd. Altijd was 1 van de 3 verschillende elementen niet in evenwicht. Gelukkig is het resultaat zonder lijn altijd nog prima. 

woensdag 5 juni 2019

Een rode spi

De winter is gebruikt voor allerlei klussen. Waaronder het poetsen van de romp, het bestellen van een nieuwe buiskap maar ook het installeren van een nieuwe spi. Over het poetsen van de romp en de buiskap later meer.

De Only Fools Rush in heeft wel voorbereidingen gehad voor een spi, dus de basis lag er. De spival was aanwezig en er was een uitschuifbare spiboom, maar de rest moest aangeschaft worden of aangepast. Gelukkig heeft de winter veel donkere avonden dus er was tijd genoeg om lijnen aan te schaffen en netjes te splitsen. Deze winter ook een 10tal dyneema shofshackles gemaakt. Die komen overal van pas.

Allereerst is er op de uitschuifbare spiboom een 2 tal spruiten aangeknoopt om de spinnaker ophouder en neerhouder aan te bevestigen en een tripline om snel beiden bekjes te kunnen openen. Daarnaast 4 nieuwe lijnen en 10 dyneema shoftshackles gesplitst en als kers op de taart een mooie 2e hands spinnaker van 85m2 (oorspronkelijk van een Helmsman 38) in een fijne launchbag. 




En als alles dan bij elkaar komt, geeft dat een warm gevoel. Met 6kn wind 7kn zeilen is een heerlijk gevoel.
De spinnaker net gehezen, op weg naar winst in de Hanzerace editie 2019

Een nieuwe buiskap...

De oude buiskap is na 32 jaar trouwe dienst met pensioen gegaan.De storm die tijdens de 24 uurs wedstrijd overtrok was teveel en heeft verschillende naden losgetrokken. Het doek was na 30 jaar ook niet meer al te best, dus de keuze voor een nieuwe buiskap was snel gemaakt.
De nieuwe buiskap maakt gebruik van het bestaande aluminium frame, maar wordt een stuk hoger opgezet. Hierdoor is de kijk naar voren een stuk beter en kan je beter schuilen.




Een aardige verbetering. Twee ritsen om de buiskap makkelijk te kunnen plaatsen en verwijderen. Helaas kwam ik na de eerste keer opspannen een aantal onvolkomenheden tegen. 

1) een van de naden is door de zeilmaker vergeten om door te stikken.
2) de positie van de buttons is op een hele boel plekken niet goed. Hierdoor staat de buiskap er nog op als een dronken tor...

De zeilmaker heeft beloofd de onvolkomenheden op te lossen, maar ondertussen leven we in juni, terwijl we al sinds half april de geplande afspraken steeds niet doorgaan. Hopelijk komt het spoedig goed. Het zou jammer zijn als we een een moeizaam juridisch traject in moeten gaan.

Voorbeelden van de onvolkomenheden:


zondag 2 juni 2019

NMEA for all!

De Optima is eenvoudig ingericht. Er is een log en dieptemeter en een ST2000+ autohelm. Geen gatenkaas aan verouderde (slecht) werkende apparatuur wat je vaak aantreft. Dit levert een mooie basis op. Het eerste wat we gedaan hebben is een nieuwe marifoon plaatsen. een ais transponder en een zelfgemaakte NMEA2WIFI boxje om de AIS en GPS gegevens op de ipad te krijgen.

We zijn te volgen met MMSI 244890888.

Tot op het water!

zondag 11 februari 2018

Nieuwe naam op het schip

Een nieuw begin betekent ook een nieuwe naam. De naam Zwerfster is een prima naam, maar past niet perse bij ons. Een nieuwe naam dus. 

Een mooi moment om de fantasie eens flink los te laten. We wisten al snel dat het een niet alledaagse naam moest worden. De lijst werd al snel gevuld met namen als: 
  • Guybrush Ulysses Threepwood
  • Ooknix
  • Beloved Monster
  • Beautiful freak
  • Flyswatter
  • Beginner's luck
  • Souljacker
  • Only Fools Rush In
De goede verstaander heeft door dat de band Eels een grote artistieke invloed heeft binnen ons gezin. Na veel wikken en wegen hebben we haar Only Fools Rush In gedoopt. Dit is ons levensmotto en heeft ons de afgelopen 5 jaar veel goeds gebracht. En daar hoort dit schip ook bij. 

Een goede vriend van me, designer, heeft de typografie verzorgd (Brandon Groteske):













Op de achterklep:









Het is nu nog kwestie van de letters bestellen en plakken..

zondag 4 februari 2018

Lang leve de koning(in)!

Een Dehler Optima 101, directe afstammeling van volbloed racepaarden Dehler DB1 en DB2. We zijn niet alleen in ruimte enorm erop vooruit gegaan. Ook zeilend is de Optima van een heel andere orde dan de schattige Dufour 24.


De Zwerfster in actie

De Zwerfster is gebouwd in 1986 en ruim 30 jaar in het bezit geweest van de eerste eigenaar. Liefdevol behandeld en onderhouden. En nu in ons bezit om weer een nieuwe cyclus zeilplezier mee te maken.

Een nieuwe start, vraagt ook om een nieuwe naam. Na veel beraad zijn we uitgekomen bij de naam: Only Fools Rush In. Vrij naar ons motto dat alles wat goed is snel komt. Als het goed voelt, doen! En het voelt goed..

De Only Fools Rush In is prima onderhouden maar bij elk schip van 30 jaar zijn er zaken die onderhoud vergen of naar eigen voorkeur aangepast zullen worden. Zo zit er een scheur in het roer, kan het interieur een laag verse lak gebruiken en is er genoeg apparatuur dat nog ingebouwd kan worden.In de komende blogs hierover meer. 

Lang leve de Koningin! Only Fools Rush In!





vrijdag 2 februari 2018

De koning is dood..

Met de aankoop van de Zwerfster in oktober is er een eind gekomen aan het tijdperk Onyx. De afgelopen 5 jaar hebben we met veel plezier op onze Dufour 24.
Onderweg naar Zeeland..
Vele mijlen gevaren en vooral veel goede herinneringen gemaakt. Met de komst van onze mooi dametjes Benthe en Mare onstond er de behoefte om een groter schip te gaan zoeken. We willen graag langer aan boord kunnen verblijven en daar is onze Onyx toch echt te klein voor met z'n viertjes. 


Een prachtige dag op de Grevelingen


Eind augustus 2017 de Onyx verkocht aan een leuk stel met een vrolijke buldog. Dat ze nog maar vele mijlen mag varen. Vanaf september begonnen met zoeken naar een schip die aan onze eisen voldoet. Eigenlijk pas van plan in het voorjaar van 2018 een nieuw schip te kopen, maar alsof de duivel ermee speelde... Eind september kwamen we een mooie Dehler Optima 101 op het spoor en na de eerste maal kijken waren we (lees ik) verkocht. Onderhandelingen (of wat daarvoor door mag gaan) gingen heel snel en binnen een week mochten we haar van ons noemen..

Hieronder nog een leuke film over onze vakantie in Zeeland in 2014: